Ένα μικρό έργο τέχνης ξεδιπλώθηκε μπροστά της.
Οι αντιθέσεις ήταν το αγαπημένο της στοιχείο κι ο ουρανός σήμερα ήταν γεμάτος από αυτές.
Καταγάλανος, φωτεινός γεμάτος χρώματα, όνειρα και ελπίδες.
Μεγάλα σύννεφα, σε ακανόνιστα σχήματα, ζωγραφισμένα σαν σε καμβά, της θύμιζαν πως όλα μπορούν να αλλάξουν και από λιακάδα να επέλθει καταιγίδα.
Έτσι συνέβη και με εκείνη.
Μια καταιγίδα, ξέσπασε μέσα της και πάλευε να την καταλαγιάσει.
Δύσκολο να κουμαντάρεις τον χείμαρρο αναμνήσεων και συναισθημάτων όταν ξεσπά, ήξερε όμως πως κάποια στιγμή θα ηρεμήσει η καταιγίδα και μαζί της και εκείνη.
Μέχρι τότε, θα απολάμβανε την εξωτερική λιακάδα, για όσο διαρκούσε.
ΙΚ.
